Kępa Redłowska. Co kryje w sobie ten rezerwat przyrody?

Kępa Redłowska – historia i podstawowa charakterystyka

Kępa Redłowska to jeden z najstarszych rezerwatów przyrody w Polsce. Utworzony został w 1938 roku w jednej z dzielnic Gdyni – Redłowie. Obecnie jego granice obejmuję ponad 120 ha terenu wzdłuż Zatoki Gdańskiej od Orłowa po Polankę Redłowską. Znajduje się na części nadmorskiej klifowej wysoczyzny morenowej.

Zadaniem Rezerwatu jest chronienie kilkusetletnich lasów bukowych, które na klifowym brzegu są przecinane wąwozami, oraz stanowiska jarząba szwedzkiego, który w Polsce występuje dziko jedynie na Pomorzu. Klif „Orłowski” wznoszący się na 86 m n.p.m. pozwala podziwiać piękne widoki na Bałtyk, niestety nieustannie ulega abrazji – jest niszczony przez fale morskie.

Budowa terenu Kępy Redłowskiej

Kępa Redłowska jest najmniejszym terenem wysoczyznowym na Pobrzeżu Kaszubskim. Brzeg nieustannie podlega abrazji, czyli podmywaniu przed morze. Efektem jest powstanie klifu oraz platformy abrazyjnej, czyli płaskiego terenu lekko nachylonego w stronę wody. Niegdyś miejsce stromej ściany zajmowało zbocze morenowe łagodnie prowadzące ku morzu.

Klif w Orłowie charakteryzuje się budową warstwową – składają się na niego: glina zwałowa, piasek różnej grubości, ił z piaskiem mułkowym, kamienie nazywane brukiem morenowym oraz piasek z pyłem węglowym. Pod ścianą klifu znajdują się głazy narzutowe, ale prawdziwą ciekawostką jest naturalna wychodnia węgla brunatnego.

Nie tylko abrazja przyczynia się do niszczenia terenu. Intensywne opady mogą powodować osuwanie się fragmentów klifu. Dlatego w ich czasie należy pamiętać, że może być to bardzo niebezpieczne miejsce.

Poza klifem ukształtowanie Kępy Redłowskiej jest pagórkowate – najwyższe wzniesienia osiągają 90 m n.p.m. W rezerwacie można spotkać doliny erozyjne opadające na nieduże plaże.

Flora i fauna rezerwatu Kępa Redłowska

W lasach na obszarze rezerwatu wyraźnie dominują buki oraz dęby, ale spotkać w nich można także sosnę zwyczajną, modrzew europejski, brzozę, klon, świerk pospolity, lipę drobnolistną czy grab zwyczajny.

Wyjątkową rośliną na tym terenie jest jarząb szwedzki będący reliktem epoki lodowcowej oraz rokitnik zwyczajny nazywany rośliną pionierską, czyli pojawiającą się jako pierwszy krzew na obszarze do tej pory nieporośniętym przez rośliny lub porośniętym jedynie przez rośliny zielone. Charakterystycznymi roślinami dla tego terenu są również: wawrzynek wilczełyko, bluszcz pospolity czy podrzeń żebrowiec.

Kępa Redłowska jest zamieszkała przede wszystkim przez ptaki. Można na niej zaobserwować stada łabędzi niemych, łysek czy kaczek. Podstawą ich żywienia są glony oraz bezkręgowce. Spotkać można także mewy śmieszki, siwe, srebrzyste i siodła, a rzadziej także kormorany żywiące się rybami. W czasie ostrych zim niekiedy pojawiają się także nurogęsi.

Natomiast spośród ssaków najbardziej charakterystyczny dla tego terenu jest dzik.

Ścieżki edukacyjne biegnące przez rezerwat

Ścieżka przyrodniczo-krajobrazowa prowadząca od Bulwaru Nowowiejskiego do wejścia GDY 13. Wzdłuż trasy znajdują się tablice informacyjne przybliżające tematykę roślin i zwierząt występujących w rezerwacie.

Ścieżka geomorfologiczno-krajobrazowa prowadzi od plaży w Orłowie (na odcinku od wejścia GDY 15 do GDY 14) i dalej drogą leśną. Wyznaczona trasa przebiega między innymi wzdłuż klifu, na którym można zaobserwować oznaki abrazji. Jedną z jej atrakcji jest punkt widokowy w okolicy Cypla Redłowskiego.

Ścieżka historyczno-krajobrazowa prowadzi od Polanki Redłowskie do stanowisk artyleryjskich 11 BAS (Bateria Artylerii Stałej). Na trasie znajduje się punkt widokowy w pobliżu górnej krawędzi klifu w okolicy wejścia GDY 12.